به طور کلی پذیرفته شده است که مو حامل بار الکتریکی منفی است. شستن مو با شامپو-که عمدتاً از شویندههای آنیونی تشکیل شده است (مقولهای که صابون را نیز در بر میگیرد)-باعث میشود موها بار منفی بیشتری پیدا کنند. این کار الکتریسیته ساکن تولید می کند و شانه کردن مو را دشوار می کند. هنگامی که نرم کننده مو استفاده می شود، مواد اولیه فعال آن-نمک های آمونیوم چهارتایی کاتیونی{5}}روی سطح مو جذب می شوند و یک لایه تک مولکولی یکنواخت از خود به جا می گذارند. این کار طیف وسیعی از فواید را به مو منتقل می کند: افزایش نرمی، افزایش درخشندگی، بهبود مدیریت و کنترل استاتیک. علاوه بر این، تا حدی به ترمیم آسیب های ناشی از استرس مکانیکی و همچنین درمان های شیمیایی مانند چسباندن و رنگرزی کمک می کند.
اکثر نرم کننده های استاندارد پس از استفاده نیاز به شستشو دارند. با این حال، حالت دهنده های ترک- معمولاً به صورت اسپری، ژل یا روغن مو فرموله می شوند. درمانهای حالتدهنده عمیق (اغلب به عنوان «درمانهای روغن داغ» یا «ماسکهای مو» نامیده میشوند) به زمان پردازش ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پس از استفاده نیاز دارند که اثر حالتدهنده بسیار شدیدتری را ارائه میدهند.