مواد فعال اولیه در نرم کننده مو، سورفکتانت های کاتیونی هستند که به طور موثر سورفکتانت های آنیونی باقی مانده روی مو پس از شامپو را خنثی می کنند. مکانیسم زیربنایی به اجزای اسیدی درون نرم کننده متکی است. این اجزا بقایای قلیایی باقی مانده از شامپو را خنثی می کنند و باعث بسته شدن کوتیکول های مو می شوند. این فرآیند یک لایه محافظ بر روی سطح مو ایجاد می کند و در نتیجه درخشندگی را افزایش می دهد و بافتی صاف و نرم به آن می بخشد. در نتیجه، در حالی که نرم کننده به ویژه برای موهای آسیب دیده مفید است، برای استفاده منظم در مراقبت های روزانه از مو نیز مناسب است.
اول، بعد از یک شامپوی استاندارد، استفاده از مقدار کمی نرم کننده به طور خاص روی نوک موها می تواند به جلوگیری از شکاف مو کمک کند و صافی کلی را بهبود بخشد.
دوم، برای موهایی که فقط اندکی آسیب دیدهاند، لازم است پس از استفاده از نرمکنندههای باقیمانده بهطور کامل آبکشی شود تا از سلامت و شادابی طولانیمدت مو اطمینان حاصل شود.
ثالثاً، موهایی که تحت درمان های ترمیم یا رنگ آمیزی قرار گرفته اند، پس از هر شستشو نیاز به استفاده از نرم کننده دارند. از آنجایی که موهای تحت درمان شیمیایی تمایل به قلیایی دارند، نرم کننده به متعادل کردن سطح pH، بازگرداندن خاصیت ارتجاعی به موهای فر شده و کاهش رنگ پریدگی در موهای رنگ شده کمک می کند.
چهارم، برای موهای آسیب دیده شدید، یک روش کاربردی پیشرفته شامل استفاده از نرم کننده، سپس شامپو، و سپس با استفاده دوم از نرم کننده است.